उसवलेलं जीवन
उसवलेल्या जिवनाला ,
टाके घालायला वेळ नाही.
दोन वेळच्या भाकरीचा,
नशिबाला या मेळ नाही.
फाटक्या आमच्या नशिबाचा,
सांग रफू तरी होणार का?
अठरावर्ष दारिद्रय आमचे,
बघू आता तरी जाणार का?
भोकं पडलेल्या आयुष्याला,
ठीगळ कसं लावणार सांग?
सोनेरी सिंहासनावरच्या ,
दगडा कधी जागणार सांग?
तू नुसताच बस देवळात,
तुझ्या हाती तेच आहे.
तुझ्या अस्तित्वाच्या युद्धात,
आम्हाला मात्र पेच आहे.
मी केलाय बहिष्कार तुझा,
पक्का निर्णय झालाय माझा.
फोडणी बसेल त्यांनाच फक्त,
ज्यांनी धंदा मांडलाय तुझा......
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें